MUZIEKPRODUKTIES
Bert Bijlsma
Jan Akkerman wordt nog steeds beschouwd als de invloedrijkste gitarist die Nederland heeft voortgebracht. Wereldfaam verwierf hij toen hij door het Engelse tijdschrift Music Maker werd uitgeroepen tot 'beste gitarist van de wereld'. Hij werd geboren op Kerstavond 1946 in de Amsterdamse Jordaan. Als peuter pingelde hij al op zijn speelgoedpianootje en op zijn vijfde kreeg hij een, zoals dat in de Amsterdamse volksmond heette, trekkast. Tot zijn tiende bleef hij zijn accordeon trouw, hoewel hij tussentijds de trotse bezitter werd van een gitaar. Hij kreeg privélessen van Gerard Gest, die al gauw merkte met een natuurtalent te maken te hebben. Dat blijkt vooral uit zijn weerzin tegen muziektheorie en solfège. Gespééld moet er worden!
In 1958 maakt Jan Akkerman zijn eerst soloplaat "Exodus". The Friendship Sextet was de eerste (school)band van enig lokaal belang, maar Johnny & His Cellar Rockers was de groep waarmee hij in Nederland voor het eerst naam maakte. Zijn bekendheid werd nog groter met The Hunters, waarmee hij in 1966 de hit "Russian Spy And I" maakte. Drie jaar later werd Brainbox opgericht, waarvan ook Kaz Lux als succesvol zanger deel uit maakte. In 1970 verliet Jan de band om toe te treden tot Focus, waarmee hij samen met Thijs van Leer belangrijke internationale successen boekte. Die leidden ondermeer tot de toekenning van de Nederlandse Exportprijs van het Ministerie van Economische Zaken. Focus valt in 1976 uiteen en Jan gaat dan op de solotoer. Overigens verrijst Focus later, in 1985, nog één keer uit de as, maar die reunion is maar van korte duur. De naam van Akkerman wordt genoemd in combinatie met die van vele grootheden:
Charlie Byrd, Louis van Dijk, Rogier van Otterloo, Liesbeth List, Michael Gibbs, Miles Copeland.
Zijn veelzijdigheid wordt andermaal bevestigd door zijn optredens op het North Sea Jazz Festival en het Jazzfestival in Montreux. Een absoluut hoogtepunt in de gitaarcarrière van Jan Akkerman is de plaatproductie "Aranjuez" uit 1978, waarin hij als solist optreedt bij een symfonieorkest, dat werken uitvoert van o.a. de Braziliaanse componist en arrangeur Claus Ogerman. Bepaald geen rock & roll, ook geen jazz, maar een oorstrelende mengeling van vele muziekvormen. Er volgen nog veel meer platen en CD's.
Een greep: "Live", "Oil in the Family", Pleasure Point", "It Could Happen To You", "Can't Stand Noise", "From The Basement", "Heartware", "Blues Hearts", "Puccini's Café", "Focus In Time".
In 1992 krijgt Jan Akkerman een ernstig auto-ongeluk, waarvan hij met verbazingwekkende snelheid herstelt. Toch moet hij vrij lang in het ziekenhuis liggen, machteloos maar met veel tijd om na te denken en plannen te smeden. Eén van die plannen leidt tot de productie van zijn CD "Puccini's Café", waarop Jan muziek maakt met de Jan Akkerman Band.
De wereldfaam van gitaargigant Jan Akkerman wordt door
niemand betwist. Misschien een beetje door hemzelf, omdat hij zich niet zo op
zijn gemak voelt bij de kwalificatie "beste gitarist ter wereld", die
hem ooit werd toegekend door het Engelse tijdschrift "Music Maker"
zoals in het begin reeds vermeld.
Maar ook al noemt Jan dat 'onzin', toch twijfelt geen muzikaal mens aan de geweldige kwaliteiten die de Amsterdamse gitarist al zo lang ten 'toon' spreidt. De veelzijdigheid van Akkerman's muziek werd in de loop der jaren steeds duidelijker: enerzijds de tomeloze energie, die spreekt uit zijn rock-muziek, onmiskenbaar gebaseerd op traditionele jazz- en bluesvormen. Anderzijds kun je soms spreken van een welhaast romantische ingetogenheid. In beide gevallen brengt Akkerman emoties over het voetlicht, die zich vaak openbaren door het gebruik van de meest bijzondere harmonieën.
Nu is dan verschenen het dubbelalbum "Live - 10.000 Clowns On A Rainy Day", opgenomen met de Jan Akkerman band, bestaande uit Nico Brandsen (hammond/keyboard), Manuel Hugas (bas) en Ton Dijkman (drums) (en Tom Salisbury als toetsenist op drie opnamen uit 1995). CD-I is een aaneenschakeling van hoogtepunten uit Jan's geweldige oeuvre van de laatste 25 jaar, waaronder "Puccini's Café", "Skydancer", "Emptions", "Prima Donna" etc. en werd opgenomen tijdens de theateroptredens van de afgelopen 2 ½ jaar. Op CD-II een getrouwe registratie van het 'Bluesroute'-optreden in april 1997, waarvan Jan zelf zegt: "een temperatuurtje om te zoenen! 4 Graden Celsius, 18 april 1997. Ik stapte van het podium af en vroeg hoe iedereen gevaren was. Ton had dooie vingers, Manuel had +40 graden koorts, Nico had z'n orgel helemaal in de war gespeeld en ik had blauw/paarse handjes met een vleugje zwart aan de randjes. Toen we terug luisterden (op aanraden van Marian en Dave Randall, die speciaal uit Engeland was komen vliegen om de Website en zichzelf te updaten), rolden we van onze kruk. Kijk, dat is R&R. Het leuke van dit soort momenten is dat het nooit van te voren valt te calculeren. Daarom hou ik van deze vorm van spelen en dat is duidelijk te horen."
JAN AKKERMAN: LIVE - 10.000 CLOWNS ON A RAINY DAY
